Лорелай – Хайнрих Хайне (1797-1856)

Цээжинд минь тусах гунигийг

Цээргүй тайлбарлаж үл чадна

Өнө эртний домогт

Эзэмдүүлж бие минь үдгэн зовно.

Харуй бүрий болж

Хайрах агаар сэнгэнэхүйд

Харин Рэйн мөрөн тайван гэгч нь урсана.

Хэрэмт мөрөн рүү өнгийсөн

Хэц цохион орой дээр

Хэнз гоо бүсгүй тайван гэгч нь сууна.

Жаргах наранд түүнийг

Шаргалхан үсээ самнахад нь

Шижир алтан чимэг нь

Шижигнэн гялтганана.

Уйтгарт автсан гоо үзэсгэлэн

Усан онгоц хөвөх зүг

Уянгалаг хоолойгоор дуулахуйд

Бүхнээс тод эгшиглэх дуунд

Боцман эрийн чих гижигдүүлж

Бахархан биширч, сонсон таална.

Нүд нь бүсгүйгээс өөр юуг ч үл харна

Тэр ч бүү хэл

Тэвхгэр хадыг ч үл хайхарна.

Эцэст боцманы хашгираан хадна

Эгнэгт давалгаа онгоцыг залгина

Энэ бол түүний, алтанхан Лорелайн

Эгшигт дуугаараа хийсэн үйл ажгуу.

1824

Advertisements

Хариу Үлдээх

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

Та WordPress.com гэсэн бүртгэлээрээ сэтгэгдэл бичиж байна. Гарах /  Өөрчлөх )

Google+ photo

Та Google+ гэсэн бүртгэлээрээ сэтгэгдэл бичиж байна. Гарах /  Өөрчлөх )

Twitter picture

Та Twitter гэсэн бүртгэлээрээ сэтгэгдэл бичиж байна. Гарах /  Өөрчлөх )

Facebook photo

Та Facebook гэсэн бүртгэлээрээ сэтгэгдэл бичиж байна. Гарах /  Өөрчлөх )

w

Connecting to %s